Interview met Jan Leyers

Interview|Foto: Christine Voets | Tekst: Bart Van den Bosch

Naar aanleiding van onze eerste Beatles jamsessie op zondag 30 september in ’t Goed Voorbeeld in Lier spraken we met Beatleskenner bij uitstek Jan Leyers. Hij heeft net een nieuwe single uit en op 19 september start zijn nieuwe tournee. Tussendoor maakte hij graag tijd voor een gesprek over zijn favoriete groep, waarvoor dank! De weetjes en anekdotes over The Beatles vlogen ons werkelijk om de oren, fantastisch!

Hoe heb je The Beatles leren kennen?

Er lag bij ons thuis naast de platendraaier een single van The Beatles die mijn ouders van vrienden cadeau hadden gekregen: Yellow Submarine, met op de b-kant Eleanor Rigby. Ik legde dat plaatje geregeld op en was geïntrigeerd door het grote verschil tussen die twee nummers. Yellow Submarine klonk heel toegankelijk, terwijl Eleanor Rigby met die violen dan weer een heel mysterieuze sound had.

Vanaf wanneer was je dan echt in de ban van The Beatles?

Dat zal rond ’76 geweest zijn. De eerste helft van de jaren zeventig was ik in de ban van symfonische rock. Genesis, Gentle Giant, dat soort groepen. Pas met de punk kwamen de korte liedjes terug en via mijn vriend Marc Kruithof, ook een grote Beatles fan, is de passie begonnen. Ik werd een echte fanaat. Op het hoogtepunt kon ik van elke Beatles single vertellen in welke maand van welk jaar hij was uitgebracht.

Dat is straf, zijn er zo nog zaken die je kan dateren?

Ja, ik kan bijvoorbeeld van de meeste foto’s van The Beatles zeggen uit welke maand van welk jaar ze dateren. Je ziet het aan de lengte van het haar, aan hun pakjes, of ze al dan niet een snor dragen. Of, in het geval van John Lennon, een bril.

Vertel.

Wel, in het najaar van ’66 speelde John Lennon mee in de film ‘How I Won The War’. Hij speelde een soldaat uit de Tweede Wereldoorlog en droeg tijdens die film zo’n typisch brilletje van toen. Nadien is hij dat blijven dragen. Daarom is John Lennon eigenlijk ook mijn favoriete Beatle. Ik droeg zelf ook een bril en dankzij John Lennon was je geen ‘seut’ als je een bril droeg, dat schepte een band (lacht). Een bril was niet langer iets om u te generen, integendeel als je een John Lennon bril droeg was je ineens cooler dan iemand zonder bril.

Wat is uw favoriete plaat?

Moeilijk te zeggen maar Revolver en Rubber Soul zijn toch wel mijn favorieten. Op ongeveer zes jaar hebben die mannen zo’n dertien elpees gemaakt waar geen enkel slecht nummer op staat. Hoe langer het geleden is, hoe meer je beseft dat ze iets haast bovenmenselijks hebben gepresteerd. Rond drie nummers van The Beatles bouwt een gemiddelde groep vandaag een hele carrière uit.

 Onlangs heb ik mij wel gerealiseerd dat de initialen van Paul Michiels en mij dezelfde zijn als die van Paul McCartney en John Lennon, dus er is wel een link (lacht).

Wat zijn jouw lievelingsnummers van The Beatles?

In My Life, Girl en Norwegian Wood. Trouwens, de helft van de singles van The Beatles stonden niet op een originele lp en verschenen destijds enkel op single.

Fijn weetje! Je behoort samen met Bart Peeters, Hugo Matthysen en Marc Kruithof tot de ‘Boechout Beatles’, hoe kwamen jullie aan deze bijnaam?

Jan Hautekiet heeft ons ooit zo aangekondigd tijdens een evenement van Radio 1 in Boechout. Sindsdien is dat een beetje een eigen leven gaan leiden.

Paul Michiels schreef onlangs in zijn biografie ‘Onvoltooid tegenwoordig’ dat hij zwaar onder de indruk was van het feit dat je elk akkoord van elk Beatles-nummer kende. Was dat ook één van de ontstaansredenen van Soulsister?

Ik kan me niet herinneren dat we in het begin Beatles-nummers zongen. The Beatles was niet echt de lijm tussen ons. Onlangs heb ik mij wel gerealiseerd dat de initialen van Paul Michiels en mij dezelfde zijn als die van Paul McCartney en John Lennon, dus er is wel een link (lacht).

Zonder The Beatles geen Soulsister gaat niet echt op?

Onrechtstreeks wel natuurlijk, zonder The Beatles zouden er veel minder mensen muziek spelen. Ze hebben een enorme invloed gehad op een hele generatie en zeker ook op ons.

In april 2003 heb je Paul McCartney geïnterviewd voor Radio 2. Wat heb je daar van onthouden of opgepikt?

Ik herinner me er eigenlijk nog heel weinig van. Ik herinner me wel het begin van dat interview. De promoverantwoordelijke van EMI stelde mij voor aan Paul McCartney waarop die vroeg: “Who’s gonna translate?” Hij ging ervan uit dat ik zelfs geen Engels sprak! Op dat moment zonk de moed me in de schoenen. Hoe moest ik mijn held uitleggen dat ik al zijn nummers en teksten van binnen en van buiten kende?

Is dat de reden waarom je er niet zoveel meer over weet?

Waarschijnlijk wel, maar mijn exemplaren van Revolver en Rubber Soul zijn toen wel getekend door hem dus dat maakte heel veel goed (lacht).

 Op een gegeven moment haalde hij een foto boven uit ‘68 waarop hij samen met The Beatles aan de trappen van de EMI Studios in Londen staat.

Ella Leyers gaf eerder al aan dat Let it Be, Golden Slumbers en Carry That Weight haar altijd moeiteloos ontroeren. Zit haar vader daar voor iets tussen?

Dat kan ik me goed voorstellen, The Beatles hangen zeker in de lucht bij ons thuis. Niet dat ik dat zoveel speel maar als ik wat aan het pingelen ben op mijn gitaar zitten er wel vaak flarden van Beatles-nummers tussen.

Je bracht net een nieuwe single uit Je Weet Me Te Vinden en half september start je nieuwe tournee samen met Tom Vanstiphout, Marc Bonne, David Poltrock en Bart Delacourt. Zullen er ook Beatles-nummers op de setlist staan?

Nee, ik heb vijftien jaar geleden wel een paar keer Instant Karma van John Lennon gespeeld. Tijdens de komende tournee speel ik alleen eigen nummers, zowel Nederlandstalig als Engelstalig en misschien ook iets van My Velma. Dat was een groep met Flip Kowlier op bas waarmee we in 1998 één cd (nvdr: Exposed) hebben uitgebracht. Heel weinig mensen kennen die, maar ik koester die plaat nog altijd.

Welk nummer zou je zelf zeker willen spelen tijdens een Beatles jamsessie?

Ik zou Ticket To Ride en het aartsmoeilijke Help proberen tot een goed einde te brengen. Het dalende gitaarloopje in Help is heel moeilijk. Ook aan het eind van het refrein van She Loves You zit zo’n verraderlijk simpel klinkend riffje.

Heb je ter afsluiting van dit gesprek zelf nog iets toe te voegen?

Ja, wij hebben met een aantal mensen een stilzwijgende competitie om zo dicht mogelijk bij The Beatles te geraken. Dan Lacksman, één van de drie leden van Telex heeft een studio in Brussel waar we in de jaren negentig regelmatig opnamen. Op een gegeven moment haalde hij een foto boven uit ‘68 waarop hij samen met The Beatles aan de trappen van de EMI Studios in Londen staat.

Hij is dus het dichts bij The Beatles gekomen?

Ja absoluut, hij heeft ze allemaal gezien en gesproken. Straffer nog is dat hij enkele dagen later zelfs bij George Harrison thuis is gaan aanbellen. George was net met Eric Clapton While My Guitar Gently Weeps aan het oefenen. Dan belde daar aan en werd gewoon binnengelaten!

Bedankt voor dit zeer fijn Beatles gesprek en veel succes tijdens de komende tournee!