Interview met Michaël Lamiroy

Interview|Foto's: Christine Voets | Tekst: Bart Van den Bosch

Op zondag 29 juli gaat onze volgende muzikantenmeeting door in café Moeskop in Antwerpen. De Antwerpse muzikant Michaël Lamiroy is er een graag geziene gast. De violist van School Is Cool, toetsenist van Tin Fingers en frontman van zijn eigen band Moonboat ontving ons op zijn gezellig stekje dat vooral muziek ademt. Zet u en ontdek deze getalenteerde, veelzijdige muzikant die er wonderwel in slaagt om in drie verschillende bands een totaal andere rol te spelen.

Je ‘muzikale carrière’ begon al vrij vroeg, heb je daar een verklaring voor?

Ik zing al van jongs af aan. Mijn overgrootvader was een componist (nvdr: Lodewijk De Vocht) en het was een beetje een familietraditie om zijn muziek te zingen. Mijn ‘bomama’ kon heel mooi piano spelen en zij leerde mij liedjes zingen. Iets later ging ik auditie doen bij het kinderkoor van de Vlaamse Opera. Het was fantastisch om in dat koor te zingen. Na een tijdje kreeg ik zelfs solorollen en kwam ik alleen op het podium te staan voor een volle zaal.

Het is zalig om verschillende instrumenten ter beschikking te hebben en zo nummers te arrangeren.

Is daardoor de passie voor het zingen ontstaan?

Zingen is het eerste dat ik deed en wat ik het liefst doe. Mijn stem is het instrument waar ik het meest vrij in ben.

Maar je speelt ook nog andere instrumenten?

Ja, al op jonge leeftijd was ik verliefd op de viool door de klassieke muziek die ik thuis hoorde. Tot mijn zestiende heb ik vioolles gevolgd. Thuis was er een piano waar ik veel op speelde en op mijn vijftiende ben ik gitaar beginnen spelen en begon ik liedjes te maken. 

Je hebt thuis een kleine home-studio en neemt vaak demo’s op. Doe je dit allemaal zelf?

Als kind nam ik op met een cassetterecorder, en vanaf het moment dat ik een computer had, werd het alleen maar gemakkelijker. Door in studio’s te zijn en wat te kijken, heb ik veel geleerd, maar vooral door het gewoon te doen. Ik gebruik mijn home-studio vooral om ideeën op te nemen en/of uit te werken. Het is zalig om verschillende instrumenten ter beschikking te hebben en zo nummers te arrangeren. Als ik bijvoorbeeld wil horen hoe een refrein zou klinken met een kinderkoor op de achtergrond, neem ik mijn stem twintig keer op en krijg ik een beeld. Als je veel alleen werkt heb je wel niet altijd een maatstaf.

Hoe los je dat op?

Ik laat mijn demo’s vaak horen aan Thomas (nvdr: Thomas Jillings, goede vriend en saxofonist/toetsenist bij Moonboat) want ik waardeer zijn visie en ideeën enorm. We denken en spelen ook al lang samen. Vorig jaar besloten we dat het tijd was om een groep te beginnen.

Zo is Moonboat dan ontstaan?

Ja, inderdaad. Door in verschillende groepen te spelen en veel ervaringen op te doen heb ik langzaamaan een eigen visie opgebouwd. Vroeger hadden Thomas en ik al een groep, maar in die periode wist ik nog niet echt wat ik wou. Ik ben altijd liedjes blijven schrijven en heb nu heel bewust gekozen welke muzikanten ik erbij wil betrekken en welke richting ik uit wil.

Breek de hokjes, dan wordt het pas interessant. 

Als Moonboat op volle sterkte is spelen jullie met twee drummers, is daar een speciale reden voor?

Met twee drummers/percussionisten zijn er mogelijkheden om vollere en complexere ritmes te spelen. Alfredo en Sep (nvdr: Alfredo Bravo en Sep Francois, de twee percussionisten van Moonboat) gebruiken niet altijd de meest voor de hand liggende klanken en dat is fantastisch. Het klinkt origineel en de energie van de twee drummers is heel opzwepend. Het maakt natuurlijk dat we geen zeer compacte band zijn. We mogen bijvoorbeeld binnenkort in het voorprogramma van Marble Sounds spelen maar dat is enkel mogelijk met een kleinere bezetting. Een beetje jammer.

Maar toch ook een mooie kans!

Ja, absoluut we zijn heel blij dat we op 25 september in de Vooruit in Gent en op 26 september in de Botanique in Brussel mogen spelen en we gaan er met drie iets moois van maken!

Je combineert bij Moonboat verschillende muziekstijlen door elkaar. Je denkt niet echt in vakjes?

Mijn muzieksmaak is heel breed en met Moonboat kunnen we veel kanten uit. Het is een moeilijke tijd om iets te doen dat nog nooit gedaan is. Anderzijds is het nog nooit makkelijker geweest om alle opgenomen muziek ter wereld te beluisteren. Ik vind het een uitdaging om op zoek te gaan naar combinaties van klanken die zogezegd niet samen passen en raakvlakken te zoeken tussen traditionele klanken en elektronische muziek. Breek de hokjes, dan wordt het pas interessant. 

Je sprak daarnet over Tin Fingers, hoe ben je bij hen terecht gekomen?

Ik heb Felix (nvdr: Felix Machtelinckx, zanger van Tin Fingers) leren kennen bij het ingangsexamen van het conservatorium in Gent en het klikte meteen. Ook met Quinten, Marnix en Simen (nvdr: gitarist Quinten De Cuyper, drummer Marnix Van Soom en bassist Simen Wouters) was er meteen een heel fijne band. Ondertussen spelen we nu zes jaar samen. We hebben al veel meegemaakt en zijn een hechte groep geworden.

Tin Fingers staat op 17 augustus op Pukkelpop, betekent dit de grote doorbraak?

Misschien wel, we werden voorlopig nog niet echt opgepikt door de radio al kregen we wel wat ‘playtime’ op Radio 1. De programmator van Pukkelpop (nvdr: Eppo Janssen) had ons gezien tijdens We Are Open in Trix in Antwerpen en heeft ons dan geboekt, waarvoor dank! We beginnen deze zomer te schrijven aan ons debuutalbum. Ik heb het gevoel dat we er als groep klaar voor zijn.

We waren goed voorbereid en ik voelde zoveel vertrouwen in de muzikanten rondom mij en mezelf, dat ik alles kon loslaten en écht kon zingen.

We hebben het nog niet over School Is Cool gehad, wat is je rol daar?

Johannes (nvdr: Johannes Genard, zanger van School is Cool) heeft me een dik jaar geleden gevraagd om bij hen te komen spelen omdat violiste Justine Bourgeus (Tsar B) de groep verliet. Hij vond het fijn dat ik, naast viool, ook gitaar speel, want de muziek kan soms wel een tweede gitaar gebruiken. Het is ook een band waarin samenzang vaak centraal staat.

Je eigen inbreng is daar dan eerder beperkt?

Ja, de nummers worden voornamelijk door Johannes zelf gemaakt. Hij maakt demo’s en heeft al een duidelijk beeld in zijn hoofd. Maar er is zeker openheid voor eigen inbreng van iedereen in de groep. Binnenkort gaan we een nieuwe plaat opnemen. Ben benieuwd hoe het opnameproces daar gaat verlopen, daar kijk ik wel naar uit! 

Wat was tot nog toe je beste optreden?

Dat is moeilijk te zeggen, maar voor mij persoonlijk het optreden in de Roma met Moonboat in het voorprogramma van Chantal Acda. Dat was ons eerste concert. De zaal zat vol dus het was een ultieme vuurdoop. We waren goed voorbereid en ik voelde zoveel vertrouwen in de muzikanten rondom mij en mezelf, dat ik alles kon loslaten en écht kon zingen.

Ga je zelf veel naar concerten?

Veel van mijn vrienden zijn muzikanten dus ik ga vooral naar hun optredens. Grote concerten doe ik eigenlijk zelden maar ben begin dit jaar wel naar Nick Cave & The Bad Seeds gaan kijken en dat was fenomenaal.

Heb je ter afsluiting van dit gesprek nog tips voor andere muzikanten?

Ik probeer steeds te voelen wat ik speel. Ik word zelf ook het meest geraakt door andere muzikanten als ze oprecht zijn in hun spel. Als je oprecht bent en aandachtig, kan je voor mij weinig fout doen. Meen uw noot of speel ze niet. 

Dat is duidelijk, bedankt voor dit zeer fijn gesprek en nog veel succes met alles wat je doet!